วันศุกร์ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2565

บทที่ ๖๑ พี่สาว




พี่สาว

๒๗ ตุลาคม


ประเสริฐ น้องรัก

    ตั้งแต่น้องถูกคุณพ่อดุเรื่องอรรถแล้ว  น้องกลับมาพาลหาเรื่องกับพี่  ใช้คำพูดที่ไม่น่าฟังต่อพี่  ทำไมน้องจีงเป็นคนเช่นนี้นะ  เวลานั้นพี่รู้สึกเสียใจเพียงไรน้องคงจะไม่รู้  เมื่อน้องยังเล็กอยู่นั้น  พี่ไม่อยากออกไปเล่นกับเพื่อน ๆ ของพี่เลย  เพราะเป็นห่วงน้อง  วันหนึ่ง ๆ พี่นั่งอยู่แต่ที่ข้างเปลน้อง  เวลาที่น้องไม่สบายพี่ต้องลุกขึ้นดูน้องเสมอ  คอยเอามือลูบคลำหน้าผากน้องดู  นี่น้องเห็นจะไม่รู้กระมัง ประเสริฐเอ๋ย  แม้น้องจะกระทำสิ่งที่ไม่ดีต่อพี่เช่นนี้แล้ว  หากเวลาใดที่บ้านของเรามีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น  พี่ก็จะต้องทำหน้าที่แทนคุณแม่  รักน้องและอารักขาน้องเหมือนกับคุณแม่  ข้อนี้น้องไม่คิดบ้างหรือ?  ต่อไปถ้าคุณแม่และคุณพ่อถึงแก่กรรมไปแล้ว  ผู้ที่จะเป็นเพื่อที่ดีและปลอบโยนน้องนั้น  นอกจากพี่สาวของน้องแล้ว  ก็ไม่มีคนอื่นอีกเลย  ในเวลาที่จำเป็นจริง ๆ พี่ก็จะต้องทำงานแทนน้อง  หาเลี้ยงน้อง  หาค่าเล่าเรียนให้น้อง  พี่น่ะรักน้องอยู่เสมอ  ถ้าน้องไปอยู่ในที่ไกล  แม้ตาพี่จะมองไม่เห็นน้อง ใจพี่ก็ยังคงระลึกถึงน้อง  เป็นห่วงน้องเสมอ  ประเสริฐ ต่อไปเมื่อน้องโตขึ้นแล้ว  เมื่อไม่มีใครจะเป็นเพื่อนของน้องแล้ว  น้องก็คงจะต้องหันหน้ามาหาพี่เป็นแน่  และจะมาพูดกับพี่ว่า

    "พี่ เรามาดีกันเสียเถิด  มาคุยถึงเรื่องความรื่นเริงในครั้งกระโน้นดีกว่า  พี่คงจำเรื่องของคุณแม่ และสภาพการณ์ต่าง ๆ ในบ้าน ตลอดจนความสุขสบายที่เราเคยได้ผ่านมาแล้วนั้นได้ดี  เรามาคุยกันถึงเรื่องเหล่านั้นดีกว่า"

    จริงนะ ประเสริฐ ไม่ว่าจะเป็นเวลาใด พี่จะกางแขนรอน้องอยู่เสมอ  น้องรัก  เมื่อก่อนนี้พี่เคยดุเคยว่าน้อง ทั้งนี้ขอให้น้องจงอภัยแก่พี่ด้วย  และพี่ก็จะลืมความผิดของน้องเสีย  ไม่ว่าน้องจะนำความลำบากมาให้พี่เพียงไร  ที่สุดน้องก็ยังคงเป็นน้องของพี่  พี่ยังจำได้ว่าในเวลาที่น้องยังเล็กอยู่  พี่ได้เคยอุ้มน้อง  เรารักพ่อและแม่ของเราเหมือนกัน  ได้เห็นน้องค่อย ๆ โตขึ้นมา   เป็นเพื่อนกับน้องมาเป็นเวลาช้านาน  สิ่งต่าง ๆ นอกจากนี้  พี่ได้ลืมไปหมดแล้ว  ฉะนั้นขอให้น้องเขียนคำตอบไว้ให้พี่  ตอนกลางคืนพี่จะมาดูที่นี่

    ส่วนเรื่อง "เลือดแห่งความกล้าหาญ"  ที่น้องจะคัดแทนสงวนนั้น  พี่ได้คัดให้เสร็จแล้วอยู่ในลิ้นชักโต๊ะข้างซ้าย  เมื่อคืนนี้ขณะที่น้องกำลังนอนหลับอยู่นั้น  พี่ได้คัดอยู่เกือบตลอดคืน

                                            จากพี่สมถวิล


พี่สมถวิล

    น้องไม่มีค่าแม้แต่จะจูบมือของพี่

                                    ประเสริฐ

 (อ่านต่อบทที่ ๖๒ "เลือดแห่งความกล้าหาญ")


ไม่มีความคิดเห็น: