เด็กตาย
๑๓ ตุลาคม
เด็กนักเรียนซึ่งอยู่ชั้นปีที่ ๒ บ้านอยู่ใกล้เคียงกับบ้านซุ่นหลี และเป็นเพื่อนของน้องชายข้าพเจ้านั้น ได้ตายเสียแล้ว เมื่อวันเสาร์ตอนบ่าย ครูฉวีวรรณได้มาบอกกับครู เสนาะกับอรรถรีบขอสมัครไปหามศพทันที เด็กนั้นเป็นเด็กที่ดีมาก เคยได้รับเหรียญรางวัล และชอบพอกับน้องชายของข้าพเจ้ามาก เมื่อคุณแม่เห็นเด็กนั้นเข้าทีไร ก็จะเข้าไปอุ้มทุกที พ่อของเขาเป็นคนขนของอยู่ที่สถานีรถไฟ
เมื่อวานนี้ตอนบ่าย ๔ โมงครึ่ง พวกเราได้พร้อมกันไปที่บ้านเขาเพื่อทำการส่งศพ ครูที่โรงเรียนก็มาด้วยราว ๕-๖ คน และมีพวกเพื่อนบ้านหลายคนมายืนกันอยู่ที่หน้าบ้าน เมื่อมองเข้าไปทางหน้าต่าง ก็เห็นครูหญิงซึ่งเคยผูกโบว์แดงเสมอ และครูฉวีวรรณร้องไห้อยู่ในบ้าน ส่วนแม่ของเด็กนั้นร้องไห้คร่ำครวญเสียงดัง มีผู้หญิงสองคนเป็นแม่ของเพื่อนเด็กที่ตาย ยืนถือพวงหรีดอยู่คนละพวง
พิธีการฝังศพเร่ิมเวลา ๑๗.๐๐ นาฬิกาตรง ข้างหน้ามีเด็กคนหนึ่งถือตะเกียงลาน ถัดมาก็คือพระ ต่อมาอีกก็หีบศพ ซึ่งร่างของเด็กนั้นนอนอยู่ข้างใน คลุมด้วยผ้าดำ และมีพวงหรีดอยู่สองพวง ข้างหนึ่งของผ้าดำแขวนเหรียญที่เด็กนั้นได้รับรางวัล
เสนาะกับอรรถและเด็กโตอีกสองคน เป็นผู้หามศพ ครูฉวีวรรณเดินร้องไห้ตามศพ ดังกับลูกของแกเองตาย ถัดไปคือครูผู้หญิงอื่น ๆ ต่อไปอีกก็คือพวกเด็ก ๆ ที่อายุน้อยมีไม่กี่คน มือหนึ่งถือดอกไม้ อีกมือหนึ่งแม่จูงไป พวกผู้ใหญ่ถือดอกไม้จันทน์และธูปเทียน ได้ยินเด็กคนหนึ่งพูดขึ้นว่า
"แล้วนี่เขาจะไปพบกับเราที่โรงเรียนอีกไหมหนอ?" ในเวลาที่ศพกำลังเคลื่อนออกจากประตูบ้าน เราได้ยินเสียงร้องไห้ดังออกมาทางหน้าต่างไม่ขาดเสียง เป็นเสียงของแม่ของเด็กผู้ตาย แล้วก็มีคนพยุงแกเดินตามไป เมื่อขบวนไปตามถนน ได้พบนักเรียนมัธยมตอนปลายเดินแถวเรียงสองมา เมื่อพวกเขาได้เห็นศพที่แขวนเหรียญรางวัลและเห็นครูผู้หญิงเหล่านั้นแล้ว ต่างก็หยุดยืนถอดหมวกนิ่งอยู่จนขบวนศพผ่านไป
โอ้เด็กน้อยเอ๋ย เธอกำลังจะลงไปนอนอยู่กับเหรียญรางวัลของเธอในหลุมแล้ว เราจะไม่ได้เห็นเธออีกแล้ว เขาเป็นเด็กแข็งแรงมาก แต่เจ็บลงชั่วเวลา ๔ วันเท่านั้น ก็ถึงแก่ความตาย ได้ยินว่าในวันที่เขาตายนั้น เขายังลุกขึ้นมาบ่นว่า จะทำเรียงความที่เขาทำค้างจากโรงเรียนให้เสร็จ และเขาได้เรียกเอาเหรียญรางวัลมาวางไว้ที่บนเตียง เพราะเขาเกรงว่าจะหายไป
โธ่เอ๋ย! เหรียญของเธอไม่มีวันที่จะสูญหายไปได้ดอก ไม่ว่าเวลาใด พวกเราจะไม่ลืมเธอเลย ขอเธอจงนอนอยู่ด้วยความสบายและสงบเถิดพ่อเพื่อนรัก!
(อ่านต่อบทที่ ๕๘ "ก่อนวันแจกรางวัล")
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น