การเยี่ยมของเพื่อน
๑๒ สิงหาคม
วันนี้ เป็นวันที่สนุกสนานที่สุดในปีนี้ พอถึงเวลาบ่ายสองโมง ประดิษฐ์และอรรถก็มาถึงบ้านพร้อมกับหวัง เด็กหลังโกง ส่วนอั๋นนั้นพ่อไม่อนุญาต จึงมาไม่ได้ ประดิษฐ์และอรรถเล่าว่า ระหว่างทางเขาได้พบซุ่นหลีลูกของแม่ค้าขายผัก เด็กแขนด้วนผู้น่าสงสาร กำลังกระเดียดผักไปขายเพื่อเอาสตางค์มาซื้อปากกา และว่าเขาได้รับจดหมายของพ่อเขาจากเมืองจีน ว่าจะกลับมาในเร็ว ๆ นี้ เขาดีใจมากเหลือเกิน
เพื่อนทั้งสามคนมาอยู่ที่บ้านเราประมาณสองชั่วโมง รู้สึกสนุกสนานมาก ประดิษฐ์และอรรถเป็นเด็กที่สนุกที่สุดในชั้นเดียวกัน พ่อชอบเขามาก อรรถสวมเสื้อสีน้ำตาลแก่ สวมหมวกสักหลาด นิสัยคล่องแคล่วว่องไว ชอบทำงานหยิบอ้ายโน่นอ้ายนี่ ไม่ชอบอยู่เฉย ๆ เขาว่าเมื่อเช้านี้เขาได้ขนฟืนไปตั้งครึ่งลำเรือแล้ว แต่ไม่มีลักษณะเหนื่อยเพลียเลย เขาวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในบ้านเห็นอะไรเข้าก็เอาใจใส่ทั้งนั้น ปากพูดไม่หยุด ราวกับกระรอก เมื่อเข้าไปในห้องครัว ก็ถามคนครัวว่าซื้อฟืนมามัดละเท่าไร และว่าที่ร้านเขาขายมัดละ ๕ สตางค์เท่านั้น เขาชอบเล่าถึงเรื่องพ่อเขาอาสาไปสงครามในยุโรปเสมอ เขาเป็นผู้มีมรรยาทดีมาก ซึ่งเป็นอย่างที่คุณพ่อพูดว่า เด็กนี้แม้จะเกิดมาอยู่ในหมู่ฟืนแสม แต่ก็มีโลหิตเป็นผู้ดีอันแท้จริง
ประดิษฐ์ทำความรื่นเริงให้เรามาก เขารู้ภูมิศาสตร์ดี พอที่จะเป็นครูเราได้ เขาหลับตาท่องให้เราฟังว่า
"ฉันหลับตามองเห็นประเทศไทยได้ละเอียดทีเดียว นั่นเทือกเขาเทนเนสเซอริม กั้นอาณาเขตอยู่ทางทิศตะวันตกตลอดลงมา แม่น้ำ ปิง วัง ยม น่าน ไหลมารวมกันเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตรงปากน้ำโพ นั่นกรุงเทพฯ อยุธยา นครราชสีมา นี่อ่าวไทย เกาะสีชัง โน่นภูเก็ต มีดีบุกแยะเทียว ทางเหนือโน่นป่าไม้สักเขียวชะอุ่ม" การเรียกชื่อที่ต่าง ๆ นี้ เขาเรียกได้ถูกต้องเหมือนกับมีแผนที่วางอยู่ข้างหน้าเขาดังนั้น ขณะเมื่อเขายืนท่อง เขายืนตัวตรงชูศีรษะ ซึ่งมีผมดำเป็นมันและหยักโศกอย่างสง่า ตาหลับรับกับเสื้อสีเขียวอ่อน ๆ ขัดกระดุมทองเป็นเงางามดูเหมือนกับรูปปั้น เป็นภาพที่เราอดจะชมเชยมิได้เลย เขาเอาบทประพันธ์ยาวเกือบ ๓ หน้ากระดาษ ซึ่งเขาจะต้องเป็นคนอ่านในวันพรุ่งนี้มาท่องและจำได้ภายในหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น หวังมองดูเขาด้วยสายตาแสดงความประหลาดใจและชื่นชม และยิ้มด้วยแววตาโศก ๆ ของเขา
การร่วมหมู่กันในวันนี้ ช่างสนุกเสียเหลือเกิน และยังได้เหลือสิ่งซึ่งเหมือนกับแสงสว่างไว้ในหัวใจของข้าพเจ้า ในเวลาที่สามคนเดินกลับไปนั้น ประดิษฐ์และอรรถซึ่งสูงและแข็งแรง ได้เดินกระหนาบสองข้างหวังเด็กหลังโกงผู้น่าสงสารครึ่งจูงครึ่งประคองกันไป ได้เห็นการหัวเราะของหวังซึ่งวังไม่เคยเห็นเลย ทำให้รู้สึกปลาบปลื้มยิ่งขึ้น
เมื่อกลับเข้าไปในห้องอาหารนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สังเกตว่า ภาพตลกคนหลังโกงที่เคยแขวนอยู่ที่นั่นได้หายไป ทั้งนี้เพราะคุณพ่อเกรงว่าหวังจะเห็นเข้านั่นเอง จึงได้เก็บไปซ่อนเสียก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น