ความริษยา
๒๕ สิงหาคม
ผู้ที่เรียงความเรื่อง "รักชาติ" ได้ที่ ๑ ก็คงเป็นประดิษฐ์ รักธรรม ตามเคย ประยูรนั้นเชื่อว่าตนคงได้ที่ ๑ แน่ ๆ ความจริงข้าพเจ้าชอบประยูรเหมือนกัน แม้เขาจะเป็นคนเห่อเหิมและชอบอวดมั่งมีก็ตาม แต่เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้าได้ไปนั่งใกล้ ๆ กับเขา เมื่อได้เห็นเขาริษยาประดิษฐ์เลยรู้สึกเกลียดน้ำหน้าเขา อยากจะเป็นคู่แข่งขันกับประดิษฐ์ ได้หมั่นเรียนอย่างจริงจัง แต่ที่สุดก็สู้ประดิษฐ์ไม่ได้อยู่นั่นเอง ประดิษฐ์ดีกว่าเขาตั้งหลายสิบเท่าทุกอย่าง แต่ประยูรก็ไม่ยอมแพ้ สุนทรก็ริษยาประดิษฐ์ แต่เพราะเขาหยิ่งอยู่สักหน่อย เขาจึงซ่อนความรู้สึกไว้ในใจได้ แต่ประยูรนั้นแสดงออกนอกหน้าทีเดียว เมื่ออยู่ในบ้านเขามักจะบ่นและว่าครูไม่ยุติธรรมกับเขา ในเวลาที่ประดิษฐ์ตอบคำถามของครูได้ทันทีและถูกต้องนั้น เขามักจะก้มหน้าทำเป็นไม่ได้ยิน หรือไม่ก็พยายามจะหัวเพราะ แต่ก็เป็นการหัวเราอย่างแห้งแล้งเหลือเกิน
เรื่องนี้ใคร ๆ ก็รู้กันหมดทั้งนั้น ฉะนั้นพอครูชมประดิษฐ์ ทุกคนก็ต้องหันไปมองดูประยูรผู้ซึ่งหัวเราะอย่างขมขื่น และสงวน ธรรมารักษ์ "ช่างปูนน้อย" ก็ทำหน้ากระต่ายให้เขาดู
วันนั้น ประยูรได้รับความอับอายมาก ครูใหญ่มาแจ้งผลการสอบที่ห้องเรียน ด้วยเสียงอันดังว่า
"ประดิษฐ์ รักธรรมได้ ๑๐๐ คะแนน ได้รับรางวัลที่ ๑"
ทันใดนั้น ประยูรก็จามฟิตออกมา ครูใหญ่เห็นดังนั้น ก็รู้ได้ดี จึงกล่าวว่า
"ประยูร ภุมรินทร์ อย่าเลี้ยงงูริษยา งูนี้มันจะกินสมองของเธอและทำลายหัวใจของเธอ"
ทุกคน นอกจากประดิษฐ์พากันหันไปมองดูประยูร ดุเหมือนประยูรจะตอบอะไรออกมาบ้าง แต่ไม่ได้ยินเสียง นั่งนิ่งอยู่เหมือนกับรูปหิน หน้าซีดจนขาว ในเวลาที่ครูสอนหนังสือนั้น เขาเขียนหนังสือไว้ที่บนกระดาษตัวโด ๆ มีความว่า
"เราไม่ได้อิจฉาผู้ที่ได้รับรางวัลที่หนึ่ง เนื่องด้วยความโปรดปรานและอยุติธรรม"
ข้อความนี้เขาตั้งใจจะเขียนให้ประดิษฐ์ในขณะนั้น ข้าพเจ้าเห็นพวกที่นั่งใกล้ ๆ กับประดิษฐ์กระซิบกระซาบอะไรเบา ๆ มีคนหนึ่งได้เอากระดาษเขียนเป็นรูปรางวัลใหญ่ ๆ เขียนงูสีดำไว้ที่ข้างบนแล้วเอามีดตัดออก ประยูรก็เห็นเหมือนกัน ในขณะที่ครูออกไปนอกห้องนั้น พวกที่ชอบประดิษฐ์ก็พากันลุกขึ้นออกมาจากที่นั่ง ตั้งใจจะเอาเหรียญกระดาษนั้นให้กับประยูร ทันใดนั้นประดิษฐ์ได้ลุกขึ้นร้องว่า "เอาอ้ายนั่นมาให้ฉัน" แล้วก็เอาเหรียญกระดาษมาฉีกเป็นชิ้น ๆ พอครูกลับมาพวกเราก็นิ่งสงบ เรียนกันต่อไปตามปกติ ประยูรหน้าแดงเอากระดาษที่ตนเขียนนั้นม้วนเป็นก้อนกลมแล้วยัดเข้าไปในปาก เคี้ยวแล้วพ่นทิ้งไว้ใต้โต๊ะ ตอนเลิกเรียนแล้วดูประยูรหัวเสียมาก ในขณะที่เดินผ่านประดิษฐ์ไปนั้นกระดาษซับของเขาหล่นลงไป ประดิษฐ์เก็บขึ้นมาบรรจุเข้ากระเป๋าให้เขาแล้วช่วยกลัดกระดุมกระเป๋าให้ ประยูรยืนมองดูนิ่งไม่กล้าเงยหน้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น