กรกฎาคม
พ่อค้า
๑ กรกฎาคม
ในวันที่โรงเรียนหยุดคุณพ่ออยากจะให้ข้าพเจ้าชวนเพื่อนมาที่บ้าน หรือไม่ก็ให้ข้าพเจ้าไปเยี่ยมเพื่อน ๆ เพื่อสมานสามัคคีระหว่างกัน วันอาทิตย์นี้ตั้งใจไว้ว่าจะไปเดินเที่ยวเล่นกับประยูรผู้ซึ่งแต่งตัวสวยงามและหรูหรา ประยูรผู้นี้คือผู้ที่มีใจริษยาประดิษฐ์อยู่เสมอ ก็เผอิญพนิชมาเยี่ยมเขาเป็นคนรูปร่างผอมสูง จมูกงุ้มเหมือนปากนกเค้าแมว ตาเล็กมีแววฉลาด คมเหมือนตาเหยี่ยว เขาเป็นลูกเจ้าของร้านขายของเบ็ดเตล็ด เป็นเด็กที่แปลกประหลาดคนหนึ่ง ชอบนับสตางค์ในกระเป๋าเสมอ และนับได้เร็วมากทีเดียว การคูณเลขก็คูได้โดยไม่ต้องท่องสูตร เขาเก็บเงินของเขาไว้ได้มาก และเดี๋ยวนี้เขามีเงินฝากไว้ในคลังออมสินหลายบาท ข้าพเจ้ายืนยันได้ทีเดียวว่าเขาไม่เคยใช้สตางค์โดยไม่มีประโยชน์แม้แต่สตางค์เดียว ถ้าเขาทำสตางค์ตกลงไปใต้ม้านั่งสักสตางค์หนึ่ง แม้จะต้องเสียเวลาหาตั้งสัปดาห์เขาก็จะต้องหาจนได้ จึงจะยอมหยุด ทุก ๆ สิ่งที่เขาพบไม่ว่าจะเป็นปากกาเสีย ๆ หรือเข็มหมุดที่ใช้แล้ว เศษเทียนไขหรือแสตมป์เก่า ๆ เขาจะต้องเก็บผสมไว้ทั้งสิ้น เขาได้ทำการรวบรวมแสตมป์มากว่าสองปีแล้ว และเดี๋ยวนี้เขามีแสตมป์ประเทศต่าง ๆ ตั้งหลายร้อยดวงปิดไว้ในสมุดใหญ่ ซึ่งเมื่อปิดจนเต็มสมุดแล้วก็จะเอาไปขายให้ร้านหนังสือ เขามักชวนเพื่อน ๆ ไปซื้อของต่าง ๆ ที่ร้านขายหนังสือร้านเดียวกันนี้ ฉะนั้นร้านขายหนังสือจึงให้สมุดเขาใช้โดยไม่ต้องซื้อ อยู่ในโรงเรียน เขาก็ทำการค้าขายต่าง ๆ บางทีซื้อของมาจากคนอื่น บางทีก็ขายให้คนอื่น บางครั้งเอาของไปแลกเป็นเปลี่ยนกับเพื่อน เมื่อเปลี่ยนแล้ว ถ้าไม่พอใจ ก็ขอเปลี่ยนกลับคืนมาใหม่ เขาซื้อมา ๑ และเวลาขายต้องขาย ๔ เสมอ หนังสือพิมพ์เก่า ๆ ก็รวบรวมเอาไปขายที่ร้านขายของ เขามีสมุดพกเล่มหนึ่งในนั้นมีแต่ตัวเลขทั้งนั้น เขาไม่เอาใจใส่วิชาอื่นเลย นอกจากวิชาเลขคณิต เขาเคยคิดอยากจะได้เหรียญรางวัลที่ ๑ เหมือนกัน แต่ทั้งนี้เพื่อว่าเขาจะได้ไปดูหนังโดยไม่ต้องเสียสตางค์เท่านั้นเอง แม้เขาจะมีนิสสัยแปลกประหลาด ข้าพเข้าก็ชอบเขามาก วันนี้ข้าพเจ้าได้เล่นขายของกับเขา เรามีเครื่องชั่งด้วย เขารู้ราคาแน่นอนของของต่าง ๆ มาตราชั่งเขาก็รู้จักดี และเขาทำกรวยกระดาษได้สวย และเร็วไม่แพ้คนขายของตมร้านค้าเลย เขาว่าเมื่อเขาออกจากโรงเรียนแล้ว จะไปทำการค้าขายอย่างใหม่ที่สุดอย่างหนึ่งซึ่งเขาคิดขึ้นได้เอง ข้าพเจ้าให้แสตมป์ต่างประเทศเก่า ๆ แก่เขา ๒-๓ ดวง เขาพอใจมาก และยังบอกราคาของแสตมป์เหล่านั้นได้ทุกดวง ในเวลาที่เรากำลังคุยกันอยู่นั้น คุณพ่อทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ แต่ที่แท้กำลังฟังคำพูดของเขา และพอใจใสคำพูดของเขามาก
ในกระเป๋า ของพนิช เต็มไปด้วยของกระจุกกระจิกต่าง ๆ เขาเป็นคนช่างคิด ในเวลาปกติ เขามักคิดเสียก่อนแล้วจึงทำ เช่นเดียวกับพ่อค้า สิ่งที่เขาคิดอยู่เสมอคือการสะสมแสตมป์ ซึ่งนับว่าเป็นสมบัติอันใหญ่ยิ่งของเขาตามปกติเขามักจะพูดถึงเรื่องนี้กับใครเสมอ ๆ ประหนึ่งว่าเขากำลังจะได้ลาภจากดวงตราเหล่านั้น ทุกคนหาว่าเขาขึ้เหนียวและหน้าเลือด แต่ข้าพเจ้าไม่เอาใจใส่นัก ข้าพเจ้าชอบเขามาก เขาสอนอะไร ๆ ให้ข้าพเจ้าหลายอย่าง ราวกับผู้ใหญ่ อรรถซึ่งเป็นลูกพ่อค้าฟืน พูดว่า แม้แสตมป์มีค่าจะช่วยชีวิตมารดาของเขาได้ พนิชก็คงไม่ยอมสละแสตมป์เพื่อช่วยชีวิตมารดาของเขาเป็นแน่ แต่คุณพ่อข้าพเจ้าไม่เชื่อกล่าวว่า
"อย่าเพิ่งไปลงโทษเขาก่อน ถึงเขาจะมีนิสัยเช่นนั้น เขาก็ยังมีหัวใจเหมือนกัน"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น