วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564

บทที่ ๙ โรงเรียน




โรงเรียน
๒๙ พฤษภาคม

"ประเสริฐ ลูกรัก
    ความตั้งใจของเจ้าดูเหมือนจะลดน้อยลง  ดังที่แม่ของเจ้าได้พูดแล้วนั้น  พ่อยังไม่เคยเห็นเจ้าไปโรงเรียนด้วยความพอใจ และยิ้มแย้มเลย  แต่นี่แน่ะ  พ่อจะบอกกับเจ้าว่า  ถ้าวันใดเจ้าไม่ไปโรงเรียนแล้ว  วันนั้นเจ้าจะต้องรู้สึกไม่มีความสบาย  และน่าเบื่อหน่ายเสียจริง ๆ ถ้าเป็นดังนี้สักสัปดาห์เดียวเจ้าจะยกมือขอให้ส่งไปโรงเรียนอีก  เพราะเจ้ารู้สึกเบื่อหน่ายและอายใจ  การเล่นแม้จะสนุก  แต่ถ้าเล่นอยู่ทุกวันแล้ว  ก็จะรู้สึกเบื่อหน่ายได้
    โลกในเวลานี้  ไม่ว่าใคร  ล้วนจะต้องเล่าเรียนด้วยกันทั้งนั้น  เจ้าลองคิดดูซี  พวกกรรมการนั้นวันหนึ่ง ๆ ต้องทำงานทั้งวัน  แล้วกลางคืนก็ยังไปเรียนที่โรงเรียนกลางคืนอีก  จงดูพวกผู้หญิงตามร้านขายของและพวกผู้หญิงสาว ๆ ที่ต้องทำงานตลอดสัปดาห์  พอถึงวันอาทิตย์ก็ไปเรียนวิชาพิเศษที่โรงเรียนทหาร  เมื่อเสร็จจากการฝึกหัดอย่างเหน็ดเหนื่อยกลางสนาม  ก็ต้องมาเรียนหนังสือในห้องเรียนอีก  และที่สุดแม้แต่นักโทษในเรือนจำก็ยังต้องเรียนอ่านและเขียน
    ในเวลาตอนเช้าไปโรงเรียน  เจ้าจงนึกดังนี้ว่าภายในนครที่เราอยู่นี้  มีเด็กเป็นจำนวนตั้งหมื่นคนกำลังไปเรียนหนังสือเหมือนกับเจ้า  และในเวลาเดียวกันนี้  ประเทศต่าง ๆ ในโลก เด็กเป็นจำนวนตั้งหลายสิบล้านคนก็กำลังไปโรงเรียน  บ้างเดินกันเป็นหมู่ผ่านหมู่บ้านที่เงียบสงัด  บ้างเดินกันไปตามถนนที่ครึกครื้น  บ้างเดินไปตามฝั่งแม่น้ำและทุ่งนากลางแสงแดด  กลางฝน ในแถบที่มีลำคลองก็ไปเรือ  ที่มีทุ่งกว้างก็ขี่ม้า  นั่งเลื่อนไปบนหิมะ  ข้ามห้วย  ปีเขา  ผ่านป่าไม้  ข้ามลำธาร  เดินไปตามเชิงเขาที่เงียบสงัดก็มี  บ้างเดินโดยลำพัง  บ้างเดินเป็นคู่ ๆ บ้างก็เป็นหมู่ตั้งแถวเดินไป  บ้างหอบหนังสือ  บ้างก็หิ้วไป  สวมเครื่องนุ่งห่มต่าง ๆ  พูดภาษาต่าง ๆ กัน  นับแต่ไซบีเรียซึ่งเต็มไปด้วยน้ำแข็งจนถึงมลายู  ซึ่งเต็มไปด้วยต้นยาง  มีเด็กอันเป็นจำนวนนับล้านต่างหอบหนังสือ  ไปเรียนหนังสือเช่นเดียวกัน  เจ้าลองคิดคำนึงถึงหมู่คณะ  ซึ่งสำเร็จขึ้นด้วยเด็กอันเป็นจำนวนนับไม่ถ้วนตั้งร้อย ๆ ภาษาและคิดคำนึงถึงการเคลื่อนไหวของหมู่คณะใหญ่นี้  ซึ่งเจ้าก็เป็นส่วนหนึ่งด้วย  และเจ้าจงจำไว้ว่า  ถ้าการเคลื่อนไหวนี้ได้หยุดชะงักลงทันใด  มนุษย์ก็จะถอยกลับไปสู่สภาพอันป่าเถื่อนเช่นเดิม  การเคลื่อนไหวนี้เป็นการก้าวหน้าของโลก  เป็นความหวังและเป็นเกียรติยศ
    จงมานะเถิด  เจ้าคือทหารคนหนึ่งในกองทัพใหญ่นี้  หนังสือของเจ้าก็คืออาวุธ  ชั้นของเจ้าก็คือกองทหารกองหนึ่ง  โลกนี้คือสนามรบ  ชัยชนะคือความเจริญของมนุษย์  ประเสริฐเจ้าอย่าเป็นทหารขึ้นขลาด
                                                                                จากพ่อของเจ้า"


ไม่มีความคิดเห็น: